De mythe van UMTS-straling

Telecommunicatie

Door: dr.ir. Christian Jongeneel

Meer masten, minder gevaarTECHNO! nr. 2/2006

Tientallen Nederlandse gemeenten weigeren mee te werken aan de plaatsing van UMTS-masten voor mobiele telefonie. Zij zijn bang voor de gezondheid van haar inwoners. Maar hoe serieus is electromagnetic hypersensitivity? De mythe van de UMTS-mast.

De aluminiummutsen kunnen uit het vet, want er is weer paniek over UMTS-masten. De straling zou onze hersenen wel eens langzaam kunnen roosteren. En waarom ook niet? Wanneer tienduizenden Nederlanders geloven dat een mevrouw uit Tiel water kan instralen ten behoeve van een beter leven, waarom dan twijfelen aan berichten dat kwaadaardige stralen van telefoonmasten de heilzame effecten van dat ingestraalde water teniet kunnen doen? Hoewel technici waarschijnlijk lacherig doen over de symptomen die mensen menen over te houden aan de aanwezigheid van UMTS-masten en andere elektromagnetische straling, worden die symptomen daarvan niet minder. De wereldgezondheidsorganisatie WHO heeft dan ook een naam voor deze symptomen: electromagnetic hypersensitivity (EHS). Het gaat om een reeks vage klachten als concentratiestoornissen, misselijkheid en hoofdpijn. Dokters wordt aangeraden de symptomen te bestrijden en niet op zoek te gaan naar de oorzaak van het ongemak. Wetenschappelijk onderzoek slaagt er namelijk niet echt in een correlatie aan te tonen tussen de reële signalen en gezondheidsproblemen - dit in tegenstelling tot andere innovaties, zoals flikkerende beeldbuizen en slechte airco's, die wel structureel vage klachten tot gevolg hebben. Toch blijkt het erg moeilijk om deze mythe de wereld uit te helpen. Nog niet alle gaten zijn wetenschappelijk gedicht.

Lees verder in TECHNO! nummer 2 april/mei 2006