Menselijke machines

Informatietechnologie

Door: Judith Stalpers

Japanse jacht op mechanisch manusje-van-allesTECHNO! nr. 3/2007

In Japan zijn robots allang geen speelgoed meer: ze helpen in de huishouding en wijzen bezoekers de weg in het ziekenhuis. Omdat robots zich als een mens gedragen, kunnen ze ook het beste het uiterlijk krijgen van een mens, is het uitgangspunt van het Japanse robotonderzoek. 'We moeten af van metalen en siliconen, want daarmee is de mens niet te evenaren.'

Als Paro een aai krijgt, dan heft hij kop op, met een ietwat trieste blik zoals zeehondenbaby's die nu eenmaal hebben. Hij piept, want hij houdt ervan om te worden aangehaald. Na een lichte aanraking kwispelt hij met zijn staart. De bewegingen zijn vloeiend en lijken net echt. Paro is namelijk geen echte zeehond, maar een robot met multisensibele sensoren onder de hele huid. Dat wil zeggen dat Paro reageert waar hij ook wordt aangeraakt, en dat hij verschillende bewegingen als aaien, kloppen, knuffelen en tegen de haren in strijken kan onderscheiden. Als de beste welzijnsrobot ter wereld is Paro in de Guinness World Records opgenomen. Het zeehondje, ontwikkeld door het Japanse onderzoeksinstituut AIST (National Institute of Advanced Industrial Science and Technology), is precies twee jaar op de Japanse markt, kost 2800 euro en heeft zo'n achthonderd afnemers gevonden. Omdat Paro therapeutische waarde heeft - hij vrolijkt mensen op, stimuleert communicatie en verlaagt de bloeddruk -, zijn het vooral families van demente zestigplussers en bejaarden- en ziekenhuizen die de zeehond hebben gekocht. In het Aizu-Wakayama-ziekenhuis in de Japanse plaats Tochigi werkt Furea achter de receptie. De robot van fabrikant Tmsuk ontvangt de bezoekers en wijst ze de weg naar hun bestemming in het hospitaal, eventueel voorzien van een uitgeprint plattegrondje. Nikkot en Navy, varianten op Furea, begeleiden de visite naar de lift en kunnen bagage dragen. De robots in het Aizu-Wakayama zijn een enorm succes, vooral bij kinderen die graag met ze spelen, vertelt woordvoerder Naoya Narita. 'Het personeel aan de balie heeft nu tijd voor andere taken.' Anders dan Sony's succesvolle robothond Aibo - de productie is na een verkoop van 150 000 exemplaren eind 2005 gestopt - zijn zeehondje Paro en de drie ziekenhuisassistenten dus niet louter speelgoed: de robots van nu combineren het nuttige met het aangename.

Lees verder in TECHNO! nummer 3 juni/juli 2007